نوروز در ارومیه

و روستایی آذربایجان غربی خود را مهیای پذیرایی از سال نو می کردند که این پیشواز در عنوان این ماه نیز مستتر است. مردم آذربایجان غربی هنوز هم اسفندماه را با عنوان بایرام آیئی ( ماه عید ) می خوانند.

Novroz sufrase

 مطابق سنت های کهن و قدیمی مردم آذربایجان غربی هفته اول اسفند ماه را "چیله قووان" یعنی هفته ای که چله زمستان را فراری می دهد یا یالانچی چارشنبه ( چهارشنبه دروغین) می نامیدند و با آیین هایی اتمام فصل زمستان را جشن می گرفتند.

 

 

 در گذشته آذربایجان، چهارشنبه هفته دوم اسفند ماه موسم به "کوله چارشنبه" یعنی چهارشنبه کوتاه بود و سومین چهارشنبه نیز "موشتولوقچی چارشنبه ( چهارشنبه پیام آور) یا قره چارشنبه ( چهارشنبه سیاه یا بزرگ) یا خبرچی چارشنبه نام داشت.

 

 در مطالعات مردم شناسی انجام گرفته هر کدام از این چهار چهارشنبه ماه اسفند، نمادی از عناصر چهارگانه یعنی آب، خاک، باد و آتش بودند که با طبیعت کشاورزی منطقه آذربایجان غربی نیز سنخیت دارند و مردم نیز هر کدام از این چهارشنبه ها را به نوعی با آیین هایی خاص گرامی می داشتند. همچنین نامگذاری چهار چهارشنبه موجود در اسفند ماه به نوعی با رنگ های طبیعت نیز ارتباط دارد که رنگ های سفید، خاکستری، سیاه و سرخ از آن متبلور است.

 در برخی دهات منطقه هنوز رسم رفتن به سر چشمه و آب تازه آوردن باقی است. در گذشته نه چندان دور برای این روز مردم لباس های تر و تمیز و تازه خود را می پوشیدند و کوزه ای که در بین اقلام خرید چهارشنبه قرار داشت را پر آب تازه می کردند و گاهی چایی صبحانه روز چهارشنبه شان از همان آب تهیه می شد.

 

مجموعه : فرهنگ ها، آداب و رسوم

 

قضا

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

 

قضا انسانلاره مغرور ادیبده

ریاست گوزلرینی کور ادببده

چالیپ چالخاشدریپ اوضانه تاکه

 بساط عیش ونوشین جور ادیبده

توتوپ گرد وغباره زور وتزویر

که قلبین گور نجه مستور ادیبده

الیب اطرافین افرادی طمع کار

حقیقتدن گوزینی دور ادیبده

عنان دست نادانه ورنده

قلوب ملته رنجور البده

قورندا زورویلن دارلحکومه

هر ایشده دوستلارین منظور دیبده

بویرده چونکه اشپز ایکی اولده

غذانه بی نمک یا شور ادیبده

بو امره مات وهیران قالموشم من

سیزه کیم بوایشه مجبور ایدیبده

قرانلوقدا چکیب باشیزه یاتدیز   

ایوخ دشمن سیزه محسور ایدیبده

سیزیلار نی تکین همواره صابر

ولاکن حق سوزن منشور ادیبده

نوشته شده توسط اسرافیل اسدی