مسجد امام شافعي

، دور تا دور بدنه بيروني مناره داراي تزئينات آجري و آجرهاي لعابدار مي باشد كه بصورت هنرمندانه رسمي بندي شده است . مسجد امام شافعي در سال 1328 هجري قمري به همت « حاجي شريف افندي » از علماي بزرگ كه به كار تجارت مشغول بوده احداث گرديده است اين مسجد در سال 1357 هجري شمسي كلاً تخريب مي گردد و فقط مناره آن حفظ مي‌شود و در جاي مسجد قبلي ، مسجد نوساز با مصالح تيرآهن و آجر احداث مي‌گردد كه هم اكنون اين مسجد محل برگزاري نماز جمعه مسلمانان اهل تسنن شهر اروميه مي باشد . مناره موجود مسجد سني ها به قدمت 90 ساله در كنار بافت مسجد تازه احداث شده بصورت سالم و دست نخورده باقي مانده است .

مسجد شافعی ارومیه 
 
مسجد سيدالشهدا كه در ضلع شمالي خيابان انقلاب و متعلق به دوره قاجار است و مسجد سبزه ميدان كه قدمت آن به دوران صفوي مي رسد از ديگر مساجد تاريخي اروميه محسوب مي شده .
 

 

{google_map}37.5526643,45.0774500{/google_map}

نوروز در ارومیه

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

نوروز در ارومیه

به اعتقاد پژوهشگران فرهنگ مردم، نوروز آئین خجسته ای است که از دیرباز تاکنون، ایرانیان را در هر نسلی، آئینی، مذهبی و از هر قومیتی، خارج از محدوده‌ زمان و مکان به هم پیوند می‌داده و می دهد و زمینه مشارکت را در پدیده های اجتماعی فراهم می کندبا رسیدن ماه اسفند مردم مناطق شهری

و روستایی آذربایجان غربی خود را مهیای پذیرایی از سال نو می کردند که این پیشواز در عنوان این ماه نیز مستتر است. مردم آذربایجان غربی هنوز هم اسفندماه را با عنوان بایرام آیئی ( ماه عید ) می خوانند.

Novroz sufrase

 مطابق سنت های کهن و قدیمی مردم آذربایجان غربی هفته اول اسفند ماه را "چیله قووان" یعنی هفته ای که چله زمستان را فراری می دهد یا یالانچی چارشنبه ( چهارشنبه دروغین) می نامیدند و با آیین هایی اتمام فصل زمستان را جشن می گرفتند.

 

 

 در گذشته آذربایجان، چهارشنبه هفته دوم اسفند ماه موسم به "کوله چارشنبه" یعنی چهارشنبه کوتاه بود و سومین چهارشنبه نیز "موشتولوقچی چارشنبه ( چهارشنبه پیام آور) یا قره چارشنبه ( چهارشنبه سیاه یا بزرگ) یا خبرچی چارشنبه نام داشت.

 

 در مطالعات مردم شناسی انجام گرفته هر کدام از این چهار چهارشنبه ماه اسفند، نمادی از عناصر چهارگانه یعنی آب، خاک، باد و آتش بودند که با طبیعت کشاورزی منطقه آذربایجان غربی نیز سنخیت دارند و مردم نیز هر کدام از این چهارشنبه ها را به نوعی با آیین هایی خاص گرامی می داشتند. همچنین نامگذاری چهار چهارشنبه موجود در اسفند ماه به نوعی با رنگ های طبیعت نیز ارتباط دارد که رنگ های سفید، خاکستری، سیاه و سرخ از آن متبلور است.

 در برخی دهات منطقه هنوز رسم رفتن به سر چشمه و آب تازه آوردن باقی است. در گذشته نه چندان دور برای این روز مردم لباس های تر و تمیز و تازه خود را می پوشیدند و کوزه ای که در بین اقلام خرید چهارشنبه قرار داشت را پر آب تازه می کردند و گاهی چایی صبحانه روز چهارشنبه شان از همان آب تهیه می شد.

 

مجموعه : فرهنگ ها، آداب و رسوم