مدرسه چمران - فردوسی قدیم

 

حیاطی بزرگ و بناهایی که حکایت از یک معماری باشکوه دارد.

این آموزشگاه به عنوان دانشسرای مقدماتی مورد استفاده قرار می گرفته است که بعدها نام آن به فردوسی تغییر یافت و بعد از انقلاب به یاد رشادتهای شهید دکتر چمران که خود از چهره های فاخر علمی کشور بود به این نام تغییر اسم داده شد.

 

بدون اغراق مدرسه چمران یکی از برگهای زرین شناسنامه آموزش و پرورش ارومیه است.

رقابت علمی دانش آموزان آن در کنار دبیرستان طالقانی٬ دبیرستان دخترانه لعیا٬ دبیرستان امام و نیز دبیرستان معنوی٬ خاطرات خوشی را در ذهن دانش آموزان دهه 60 و 70 زنده می کند.

از مرحوم نظمی به عنوان اولین مدیر این آموزشگاه یاد می شود.

 

بسیاری از فارغ التحصیلان این مدرسه اینک در کسوت معلمی٬ پزشکی٬ مهندسی و...در حال خدمت به کشور هستند و بعضی از فارغ اتحصیلان آن نیز در خارج از کشور ساکن هستند.

دکتر مسعود پزشکیان و دکتر فتاح وزیر سابق نیرو نیز از محصلان این مدرسه بوده اند.

 

این آموزشگاه در خ.کاشانی خ.شهید کشتگر( طرزی) واقع شده است ودر طول تاریخ خود توانمند ترین دبیران در آن مشغول به تدریس بوده اند که یاد همه آنان را گرامی می داریم.

مدیر فعلی این آموزشگاه اقای « رحمان معروفزاده» می باشند که برای ایشان و همه پرسنل و همکاران این آموزشگاه آرزوی توفیق داریم.

 

( به علت برخی محدویتها امکان تهیه گزارش مصور از محوطه داخلی این آموزشگاه میسر نشد)

 

???????????????

 

 

صدای همه معلمان آگاه ارومیه‌

موزه های اورمیه

موزهٔ ارومیه

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

موزه اروميه در خيابان بهشتي  (دانشکده)  اين شهر قرار دارد

اين موزه در سال 1346 ش بنا شد و داراي يك تالار بزرگ مخصوص اشياي باستاني و تاريخي دوره هاي مختلف تاريخي و تالاري كوچك است كه به موزه مردم شناسي اختصاص دارد . در اين تالار در ايام برگزاري مراسم ،فيلم و اسلايد به نمايش گذاشته مي شود . در موزه اروميه مجموع اي از كتاب هاي نفيس خطي كه اكثر آنها قرآن مجيد و كتب ديني و اسلامي است ،نگهداري مي شود . همچنين اشيايي از دوره هاي ما قبل تاريخ ،تاريخي و اسلامي و نيز اشيايي مربوط به هنرهاي ملي و تزييني مردم شناسي ،صنايع دستي و ... نيز در اين موزه به چشم مي خورد.

 

 

موزه اروميه يكي از موزه هاي غني كشور محسوب مي شود و قديمي ترين آثار آن متعلق به هزاره هفتم ق. م است . در اين موزه سه خط نوشته از هزاره اول ق.م به نام هاي استل كله شين ،استل موانا و كتيبه محمود آباد نگهداري مي شود كه به خط ميخي اورارتويي است . جديدترين آثار اين موزه مربوط به دوره قاجار است . بخش هاي مختلف اين موزه عبارتند از

بخش ماقبل تاريخ : در اين بخش اشياي مربوط به دوره ما قبل تاريخ كه در حفاري هاي تپه هاي اسماعيل آباد ،املش گيلان ،حسنلوي نقده ،سيلك كاشان،دينوخواه و عمارلو به دست آمده و شامل اشياي سفالي خام ،پخته و مفرغي است ،در معرض نمايش عموم قرار دارد .

بخش تاريخي لرستان : اشياي تاريخي اين بخش كه در منطقه لرستان كشف شده است ،اكثرا مفرغ و برنز و بيشتر وسايل جنگي و آلات فلزي ديگر و اشياي سفالي مربوط به هزاره اول ق. م است .

بخش تاريخي : اشياي اين بخش شامل اشياي مربوط به قبل از اسلام است . اين اشيا ء بيشتر سفالين و فلزي است و مربوط به نواحي شوش ،ديلمان،خوروين،نوروز محله،ري،رودبار،گري،رحمت آباد،سياهكل،عمارلو ونهاوند است .

بخش سكه ها : اين بخش شامل سكه هايي از دوره هاي قبل از اسلام و حكومت هاي قبل از اسلام در ايران و نيز سكه هايي از ادوار اسلامي امويان ،عباسيان ،آل بويه ،سلاجقه ،اتابكان ،مغول ،تيموريان ،آل جلاير ،آق قويونلو ،صفويه و زنديه است .

بخش اسلامي : اكثراشياي موزه اي اروميه متعلق به دوره هاي اسلامي و نشان دهنده تمدن اسلام در اين خطه و تاثير آن در ساخت و پرداخت ظروف و آثار تاريخي است . اشياي اين بخش ظروف بي نهايت ظريفي باخطوط كوفي يا آياتي از قرآن مجيد و همچنين سر علم هاي ايام سوگواري ،نوشته هاي كوفي و عربي و آياتي از كتاب مقدس آسماني اسلامي هستند و از مناطق مختلف كشور جمع آوري شده اند . اين اشيا از تاريخ رواج دين مبين اسلام تا قرن چهاردهم ﻫ.ق را شامل مي شوند . اين اشيا شامل ظروف سفالين و اشياي فلزي است كه از گرگان ،ري،كرج،قوچان،سبزه وار ،نيشابور،اراك،كاشان ،ساوه ،شوش،گنبدكاووس،بيرجند و اصفهان به دست آمده است .

بخش مردم شناسي : در بخش مردم شناسي موزه اروميه لباس ها و و سايل مربوط به قرون گذشته ،اشياي مسي ،برنجي،شيشه اي ،پارچه اي ،سفالين و تخته اي و همچنين مجسمه هايي از اقوام و عشيره هاي مختلف كشور با لباس هاي محلي به نمايش گذاشته شده است .

خش هنرهاي تزييني : در اين بخش اشياي بسيار جالبي چون خط نوشته ها و آياتي از قرآن مجيد به نسخ و نستعليق و تابلو و مينياتور و مرقع و قلمدان از قرون سيزدهم و چهاردهم ﻫ.ق به نمايش گذاشته شده است.