آرامگاه عرب باغی

 وي پس از اخذ معلومات متداوله زمان خود در مسجد جامع اروميه، عازم آستان قدس رضوي شد و مدت 8 سال مداوم از محضر استادان علوم ديني از قبيل آيت اله ترشيزي و ساير تلمذ كرد و از آنجا عازم عتبات عاليات شد و در شهر مقدس نجف در محضر علماي بزرگوار حضرات آيات چون محمد كاظم طباطبايي و آخوند ملا محمد كاظم خراساني و سيد محسن كوه كمري و شريعت اصفهاني و ديگران به تكميل معلومات خود پرداخت و پس از اجتهاد از اعلم مجتهدان زمان، راهي اروميه شد و به اجتهاد و ارشاد مردم پرداخت وي در سال 1329 در سل 75 سالگي در زادگاهش دارفاني را وداع گفت و در آرامگاهي كه به نام خود وي معروف است به خاك سپرده شد .آيت الله عرب باغي از بنيانگذاران هلال احمر در اروميه است.

شركت در امور خيريه ، تعمير مساجد ، تقوا و پرهيزكاري فوق العاده از صفات مميزه اين سيد عاليقدر بود، در ايام حيات خويش ميلياردها ريال وجوه شرعيه را صرف امور عمومي عام المنفعه مي كرد . بين مردم از احترام خاصي برخوردار بود بطوريكه آرامگاه وي هنوز هم مورد زيارت عده ای از مردم اروميه است .از نظر تاليفات بالغ بر 82 جلد كتاب دارد كه عمدتاً در فقه و اصول و اخبار و احاديث است .

قطعه فیلم زیررا تنها در صورت دسترسی به یوتیوب میتوانید ببینید: 

 

 

 

2473-arabbaghi 

 

  2381-arabbaghi

 

2277-arabbaghi

 

{google_map}37.55535,45.08754{/google_map}

اشعار استاد شهریار بخش ـ ششم

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

سلام بر حیدربابا ) فارسی(

چشمانِ ننه قیز به مَثَل آهوى خُتَن

رخشنده را سخن چو شکر بود در دهن

حیدربابایا سلام) آذری(

حیدربابا ، ننه قیزین گؤزلرى

رخشنده نین شیرین-شیرین سؤزلرى

 

برای شنیدن اشعار با صدای استاد شهریار اینجا را کلیک کنید

 

 

ترکى سروده ام که بدانند ایلِ من

این عمر رفتنى است ولى نام ماندگار

تنها ز نیک و بد مزه در کام ماندگار

 

پیش از بهار تا به زمین تابد آفتاب

با کودکان گلولة برفى است در حساب

پاروگران به سُرسُرة کوه در شتاب

گویى که روحم آمده آنجا ز راه دور

چون کبک ،‌ برفگیر شده مانده در حضور

 

رنگین کمان ،‌ کلافِ رَسَنهاى پیرزن

خورشید ، روى ابر دهد تاب آن رسَن

دندان گرگ پیر چو افتاده از دهن

از کوره راه گله سرازیر مى شود

لبریز دیگ و بادیه از شیر مى شود

 

دندانِ خشم عمّه خدیجه به هم فشرد

کِز کرد مُلاباقر و در جاى خود فُسرد

روشن تنور و ،‌ دود جهان را به کام بُرد

قورى به روى سیخ تنور آمده به جوش

در توى ساج ، گندم بوداده در خروش

 

جالیز را به هم زده در خانه برده ایم

در خانه ها به تخته – طبقها سپرده ایم

از میوه هاى پخته و ناپخته خورده ایم

تخم کدوى تنبل و حلوایى و لبو

خوردن چنانکه پاره شود خُمره و سبو

 

از ورزغان رسیده گلابى فروشِ ده

از بهر اوست این همه جوش و خروشِ ده

دنیاى دیگرى است خرید و فروش ده

ما هم شنیده سوى سبدها دویده ایم

گندم بداده ایم و گلابى خریده ایم

 

مهتاب بود و با تقى آن شب کنار رود

من محو ماه و ماه در آن آب غرق بود

زان سوى رود ، نور درخشید و هر دو زود

گفتیم آى گرگ ! و دویدیم سوى ده

چون مرغ ترس خورده پریدیم توى ده

 

حیدربابا ، درخت تو شد سبز و سربلند

لیک آن همه جوانِ تو شد پیر و دردمند

گشتند برّه هاى فربه تو لاغر و نژند

خورشید رفت و سایه بگسترد در جهان

چشمانِ گرگها بدرخشید آن زمان

 

 

 

 

 

 

 

ترکى دئدیم اوْخوسونلار اؤزلرى

بیلسینلر کى ، آدام گئدر ، آد قالار

یاخشى-پیسدن آغیزدا بیر داد قالار

 

یاز قاباغى گوْن گوْنئیى دؤیَنده

کند اوشاغى قار گوْلله سین سؤیَنده

کوْرکچى لر داغدا کوْرک زوْیَنده

منیم روحوم ، ایله بیلوْن اوْردادور

کهلیک کیمین باتیب ، قالیب ، قاردادور

 

قارى ننه اوزاداندا ایشینى

گوْن بولوتدا اَییرردى تشینى

قورد قوْجالیب ، چکدیرنده دیشینى

سوْرى قالخیب ، دوْلائیدان آشاردى

بایدالارین سوْتى آشیب ، داشاردى

 

خجّه سلطان عمّه دیشین قیساردى

ملا باقر عم اوغلى تئز میساردى

تندیر یانیب ، توْسسى ائوى باساردى

چایدانیمیز ارسین اوْسته قایناردى

قوْورقامیز ساج ایچینده اوْیناردى

 

بوْستان پوْزوب ، گتیرردیک آشاغى

دوْلدوریردیق ائوده تاختا-طاباغى

تندیرلرده پیشیرردیک قاباغى

اؤزوْن ئییوْب ، توخوملارین چیتداردیق

چوْخ یئمکدن ، لاپ آز قالا چاتداردیق

 

ورزغان نان آرموت ساتان گلنده

اوشاقلارین سسى دوْشردى کنده

بیزده بویاننان ائشیدیب ، بیلنده

شیللاق آتیب ، بیر قیشقریق سالاردیق

بوغدا وئریب ، آرموتلاردان آلاردیق

 

میرزاتاغى نان گئجه گئتدیک چایا

من باخیرام سئلده بوْغولموش آیا

بیردن ایشیق دوْشدى اوْتاى باخچایا

اى واى دئدیک قورددى ، قئیتدیک قاشدیق

هئچ بیلمه دیک نه وقت کوْللوکدن آشدیق

 

حیدربابا ، آغاجلارون اوجالدى

آمما حئییف ، جوانلارون قوْجالدى

توْخلیلارون آریخلییب ، آجالدى

کؤلگه دؤندى ، گوْن باتدى ، قاش قَرَلدى

قوردون گؤزى قارانلیقدا بَرَلدى